ม้าก้านกล้วย

    ม้าก้านกล้วย ก็ถือว่าเป็นประเพณีอีกอย่างที่เราจะเห็นที่สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ของเรานั่นเองแต่ว่าเดี๋ยวนี้เราจะไม่เห็นเด็กๆเล็กๆที่จะเอาก้านกล้วยมาเล่นเป็นม้าวิ่งไล่จับกันนั่นเอง แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนนั้นเราจะแสดงให้เห็นถึงความเป็นไทยอีกทั้งยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับภูมิปัญญาของคนไทยนั่นเองที่สามารถเอาต้นกล้วยมานำใช้เป็นประโยชน์และยังนำมาเป็นประดิษฐ์ของเล่นให้แก่ลูกหลานของเราเอาไว้ได้เล่นนั่นเอง

ม้าก้านกล้วยที่เราจะเห็นเด็กๆเล่นนั้นส่วนมากจะเป็นเด็กผู้ชายโดยเป็นการที่เรานำก้านกล้วยมาทำเป็นม้าโดยวิธีการทำนั้นก็ไม่ได้ยากอะไรมากมายง่ายๆ เพราะว่าในสมัยก่อนนั้นเราจะเห็นได้ว่าทุกทุกบ้านเรือนส่วนมากจะมีต้นกล้วยกันทุกบ้านนั่นเองเพราะว่ากล้วยสามารถที่จะนำมาใช้ประโยชน์ได้และหลายอย่างนั้นเอง

เพราะว่าต้นกล้วยสามารถนำมา กิน และใช้ประโยชน์ได้อีกมากมายตั้งแต่ใบยันโคนต้นหรือว่าลำต้นของกล้วยด้วยนั่นเองอย่างเช่นการที่เรานำใบตองนั้นมาทำเป็นกระทงต่างๆเอาไว้สำหรับใส่อาหารหรือว่าขนมนั่นเอง ส่วนผลของกล้วยเราก็สามารถนำมาทำเป็นของคาวและของหวานได้อยู่ที่เราจะนำมาประยุกต์หรือว่าเอามาทำอะไรนั่นเอง

ส่วนลำต้นของต้นกล้วยเราก็สามารถนำมาใช้ประโยชน์โดยเป็นการนำมาหั่นบางๆเอาไว้เลี้ยงหมูหรือว่าเลี้ยงไก่ก็ได้อย่างเช่นเป็ดเพื่อที่จะมาขยำข้าวให้เป็ดและหมู่กินได้อีกด้วย ส่วนก้านของกล้วยที่เราจะเห็นก็สามารถจะนำมาประยุกต์โดยเป็นของเล่นให้แก่ลูกหลานเด็กๆสมัยก่อนนั่นเองโดยที่เราจะเห็นว่านำก้านกล้วยมาทำเป็นม้าให้เด็กๆเอาไว้วิ่งเล่นกันนั่นเองวิธีการทำนั้นก็ง่ายๆ

      การที่เรานำก้านของใบตองมาตัดจากนั้นเราก็เอาใบตองออก โดยที่เราจะต้องเหลือปลายของใบตองเอาไว้นิดนึงเพื่อที่จะเอาไว้ทำเป็นหางของม้า จากนั้นเราก็จับตรงช่วงโคนและใช้มีดหั่นเฉียงเพื่อที่จะทำเป็นหูม้าแต่ว่าในขณะที่เราหันเสียงนั้นเราไม่ควรที่จะตัดก้านของกล้วยให้ขาดนั่นเองโดยเป็นการหั่นเฉียงสักครึ่งนึงนั่นเอง

จากนั้นเมื่อเราหันเสียงแล้วให้เรากดลง ก็จะได้เป็นรูปสามเหลี่ยมและจะมีหูมัดตั้งขึ้นนั่นเองจากนั้นเราก็หาไม้นำมาเสียบตรงกลางเพื่อที่จะได้เป็นหัวม้า แล้วเมื่อเราได้หัวม้าแล้วกลับหางคราวนี้ให้เรานำเชือกหรือว่าหาอะไรมามัดทำเป็นสายสะพายตรงหัวม้าและตรงช่วงกลางของลำตัว

จากนั้นเราก็สะพายบ่าเพื่อที่จะวิ่งเล่นเหมือนเป็นม้าแค่นี้ก็สนุกแล้วเพื่อนๆสำหรับเด็กสมัยก่อนนั่นเองแต่ว่าเดี๋ยวนี้เราจะไม่เห็นแล้วว่าเด็กสมัยนี้จะมาเล่นก้านกล้วยกันนั่นเองก็จะเหลือเพียงแต่รูปภาพให้เราได้เห็นนี่คือม้าก้านกล้วย 

 

 

สนับสนุนโดย  aesexy

ตำนานคำสาปตัวละคร Macbeth บทละครของเชคสเปียร์ 

          วรรณกรรมของต่างประเทศที่เป็นวรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่และโด่งดังไปทั่วโลกคงหนีไม่พ้นวรรณกรรมของเชคสเปียร์ซึ่งเรื่องราวที่เช็คสเปียร์นั้นมีการสร้างขึ้นแต่ละเรื่องจะโด่งดังและมีชื่อเสียงมากผู้คนต่างให้การยอมรับและเมื่อไหร่ก็ตามที่มีการแสดงละครของเช็คสเปียร์ออกมาก็จะมีคนเดินทางเพื่อไปชมละครของเชคสเปียร์กันเป็นจำนวนมากเนื่องจากว่าบทละครแต่ละเรื่องที่เขาสร้างขึ้นมานั้นค่อนข้างโดดเด่น

และมีสีสันและไม่ซ้ำแบบใครนั่นเองอย่างไรก็ตามมีตำนานที่พูดถึงบทละครเชคสเปียร์เรื่องหนึ่งซึ่งเป็นเรื่องที่สร้างความหวาดกลัวให้กับใครหลายๆคนที่ได้รู้เกี่ยวกับตำนานนี้กันเป็นอย่างมากโดยตำนานนี้มีการกล่าวถึงแม่มดและเกี่ยวข้องกับเรื่องของคำสาปซึ่งวรรณกรรมของเจ๊เบียร์มีการสร้างเอาไว้เรื่องหนึ่งโดยบทละครของเขานั้นจะมีอยู่ฉากหนึ่งที่ในบทละครนั้นได้มีการพูดถึงแม่มดและการใช้เวทมนตร์คาถาของพวกแม่มดทำให้ในสมัยนั้นที่ยังมีความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องของแม่มดตัวจริงได้ออกมาทำการสาปแช่งคนที่รับบทเล่นเป็นตัวละครMacbeth

  ในละครของเชคสเปียร์ที่มีการเขียนขึ้นมาที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแม่มดนั่นเองโดยแม่มดตัวจริงนั้นได้โมโหและโกรธแค้นที่ทาง เชคสเปียร์ นั้นได้นำเรื่องราวของแม่มดมาเปิดเผยให้คนอื่นได้รับรู้  ดังนั้นเรื่องราวคำศัพท์จึงเกิดขึ้นทันทีโดยครั้งแรกที่คำสาปเริ่มเกิดขึ้นนั้นก็คือเมื่อมีนักแสดงได้มีการรับบทเป็นตัวละครบทหนึ่งที่ชื่อว่า Macbeth

ซึ่งตัวละครบทนี้จะต้องรับบทเล่นเป็นแม่มดและคนที่เล่นเป็นแม่มดในละครเรื่องนี้คนแรกก็คือ ฮัล  เบอร์ริดจ์ หลังจากที่เขาได้รับบทตัวละครเรื่องนี้และได้เล่นละครเรื่องนี้ให้กับประชาชนได้ดูในคืนแรกหลังจากนั้นเขาก็ล้มป่วยและสิ้นใจตายภายในคืนนั้นเองหลังจากที่เขาแสดงละครเวทีจบซึ่งสถานที่ที่เขาตายนั่นก็คือด้านหลังของละครเวทีนั้นนั่นเอง

และไม่ว่าใครก็ตามที่มารับบทที่จะแสดงเป็นตัวละคร  Macbeth ทุกคนที่รับบทจะต้องมีอันเป็นไปด้วยกันทุกคนไม่ว่าจะเกิดจากการเจ็บไข้ได้ป่วยเองหรือบางคนอาจจะตายเพราะการเกิดอุบัติเหตุและบางคนก็ถูกผู้ร้ายฆ่าตายอย่างไรก็ตามเรื่องราวของความสะอาดที่น่ากลัวนี้ยังคงมีอยู่ซึ่งล่าสุดได้มีเหตุการณ์ที่น่าหวาดกลัวเกิดขึ้นกลางเวทีที่มีการแสดงบทละครของเชคสเปียร์ในเรื่องนี้ ด้วยเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในปีพ. ศ. 1947 

เมื่อมีคนที่รับบทเป็น Macbeth กำลังทำการแสดงอยู่บนเวที  ซึ่งในจังหวะที่ต้องแสดงบทฟันดาบกันนั้น  คนที่รับเป็น Macbeth กลับถูกแทงตอนที่แสดงอยู่บนเวทีนั่นเองโดยที่ผู้ชมต่างการปรบมือให้กับการแสดงในครั้งนั้น และไม่มีใครรู้เลยว่าเขาถูกแทง สาเหตุนั่นก็เพราะว่าเพื่อนของเขาที่แสดงต่อสู้ด้วยกัน ลืมใส่ที่ครอบเอาไว้ที่ปลายของดาบ  และเมื่อการแสดงจบลงตัวละครของ Macbeth ก็ตามจริงๆเช่นกัน

 

สนับสนุนเรื่องราวโดย  aesexy